text

Programmamaker Simone Zeefuik in de spotlight

Als je naar een voorstelling gaat, denk je misschien aan de cast, een bepaalde acteur en of actrice, het verhaal of thema, maar nooit aan de programmeur die de voorstelling of event mogelijk gemaakt heeft. Daarom hebben we onze programmamaker, voor velen niet geheel onbekend, ondervraagd.

Maak kennis met Simone Zeefuik.


Simone Zeefuik

Hoe ben je als programmaker begonnen?

Ik ben als programmamaker sinds ongeveer drie jaar vast onderdeel van het Bijlmer Parktheaterteam. Hiervoor deed ik dit, in samenwerking met Saundra Williams en Ernestine Comvalius, als freelancer. De vaste baan die ik hiervoor had, verliet ik met de overtuiging om de komende jaren als zelfstandige te werken. Vanaf de eerste samenwerking voelde het Bijlmer Parktheater goed dus toen Saundra Williams vertrok en er een functie vrij kwam, twijfelde ik geen moment.

Wat doe je nog meer naast programmeren?

Een van de dingen die ik sinds kleins af doe, is schrijven: korte verhalen, gedichten, essays, artikelen en columns. Dit is een liefde waar ik altijd trouw aan ben gebleven. Naast schrijven en programma’s maken, host ik samen met m’n BPT-collega Richard Kofi de podcast Project Wiaspora en geef ik les over (de)kolonialiteit, geschiedenis en kunst. Sinds januari van dit jaar ben ik de director van Blacker Blackness, een van de twee tijdelijke programma’s aan het Sandberg Instituut. Ten slotte verzamel ik GIFs, de bewegende beelden waarvan er een aantal geregeld op onze Twitter timeline, Facebookpagina en in de #BPTQuiz verschijnen.

Wat doe je als programmamaker?


Als programmeur/programmamaker bij het Bijlmer Parktheater verzorg ik de panelgesprekken, lezingen en een deel van de filmvertoningen. M’n focus ligt op representatie, politieke danwel gepolitiseerde onderwerpen en vreugde. Denk bijvoorbeeld aan de eerbetonen aan Ama Ata Aidoo, Toni Morrison en Anton de Kom, de panelgesprekken over films en series zoals Lovecraft Country, Get Out en de nagesprekken tijdens onze IDFA-specials of lezingen zoals die met Biram Dah Abeid, de anti-slavernij-activist uit Mauritanië.

Wat is je ambitie met programmeren, waar pleit je voor?

Ik vind het belangrijk dat personen die al enige tijd, in sommige gevallen decennialang, bekend zijn met gesprekken over racisme, (de)kolonialiteit, inclusiviteit en representatie zowel voor hun ontspanning als hun ontwikkeling een plek hebben. Een plek waar we juist dieper op de materie ingaan maar ook zeker een plek waar we, omdat we de basisanalyse al gehad hebben, een ander type gesprek kunnen voeren. Een gesprek zonder uitleg, inleidingen en verontschuldigingen, een gesprek met nul ruimte voor fragiliteit. Hier is namelijk al heel veel aandacht voor. Ik vind het belangrijk om programma’s te maken voor groepen die groter zijn dan ze worden ingeschat.

Wat kunnen onze bezoeker dit jaar van je verwachten?

Wat onze bezoekers kunnen verwachten voor de rest van 2021? Laten we alvast hopen op een bezoek. Zodra dat weer kan… niets dan geweldigheid, natuurlijk. Wie dit leest, kent ons! Zelf heb ik zin in offline events over Africanfuturism, poëzie of de films van Abderrahmane Sissako.